حبيب الله الهاشمي الخوئي

209

منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة

است بر نفس خود ، وطلب كننده است از براي أو زيادة خيرات ومبرّات را ، پس باشيد مثل سابقانى كه پيش از شما بودند ومثل گذشتگان در پيش از شما بر كندند از دنياي فاني همچو بر كندن كوچ كننده ، ودرنورديدند دنيا را مثل درنورديدن منزلها . وبدانيد كه اين قرآن كريم أو نصيحت كننده ايست كه خيانت نمىكند ، وهدايت كننده ايست كه گمراه نمىسازد ، وخبر دهنده ايست كه دروغ نمىگويد ، وهمنشين نشد اين قرآن را أحدى از شما مگر اين كه برخاست از آن با زيادتي يا كمي ، زيادتي در هدايت وكمى از كورى وضلالت . وبدانيد نيست بر أحدى بعد از قرآن حاجتي ، ونه مر أحديرا پيش از قرآن از دولتي ، پس طلب شفا نمائيد از أو از دردهاى ظاهري وباطني خودتان ، وطلب يارى كنيد با أو بر شدّتهاى خودتان ، پس بدرستى كه در أو است شفا از بزرگترين دردها وآن كفر است ونفاق وگمراهى است وضلالت ، پس مسألت نمائيد از خدا بوسيلهء قرآن . ومتوجّه باشيد بوسى پروردگار با محبت قرآن ، وسؤال ننمائيد بوساطت قرآن از مخلوقي ، بدرستى كه متوجّه نشد بندگان بسوى خدا با مثل قرآن . وبدانيد كه بدرستى كه قرآن شفاعت كننده است ومقبول الشفاعة ، وگويندهء است تصديق شده ، وبدرستى كه كسى كه شفاعت نمايد مر أو را قرآن در روز قيامت شفاعت أو قبول مىشود در حق آن ، وكسى كه بدگوئي نمايد از أو قرآن در روز قيامت تصديق شده مىشود بر ضرر آن . پس بدرستى كه ندا كند ندا كننده در روز قيامت اين كه آگاه باشيد بدرستى كه هر كشت كار امتحان خواهد شد در كشت خود ودر عاقبت عمل خود غير از كشت كنندگان قرآن پس باشيد از كشتكاران قرآن وتبعيّت كنندگان أو ودليل أخذ نمائيد أو را بر پروردگار خود ، وطلب نصيحت كنيد از أو بر نفسهاى خود ، ومتّهم داريد رأيهاى خود را كه بر خلاف أو است ، ومغشوش شماريد در مقابل قرآن خواهشات خود را .